ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΚΑΙ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 7-2-2016

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ

ΙΣΤ΄ Ματθαίου: Β΄ Κορ. ς΄ 1-10

Αδελφοί, συνεργούντες δε και παρακαλούμεν μη εις κενόν την χάριν του Θεού δέξασθαι υμάς∙ λέγει γαρ∙ καιρώ δεκτώ επήκουσά σου και εν ημέρα σωτηρίας εβοήθησά σοι∙ ιδού νυν καιρός ευπρόσδεκτος, ιδού νυν ημέρα σωτηρίας∙ μηδεμίαν εν μηδενί διδόντες προσκοπήν, ίνα μη μωμηθή η διακονία, αλλ’ εν παντί συνιστώντες εαυτούς ως Θεού διάκονοι, εν υπομονή πολλή, εν θλίψεσιν, εν ανάγκαις, εν στενοχωρίαις, εν πληγαίς, εν φυλακαίς, εν ακαταστασίαις, εν κόποις, εν αγρυπνίαις, εν νηστείαις, εν αγνότητι, εν γνώσει, εν μακροθυμία, εν χρηστότητι, εν Πνεύματι Αγίω, εν αγάπη ανυποκρίτω, εν λόγω αληθείας, εν δυνάμει Θεού, διά των όπλων της δικαιοσύνης των δεξιών και αριστερών, διά δόξης και ατιμίας, δια δυσφημίας και ευφημίας, ως πλάνοι και αληθείς, ως αγνοούμενοι και επιγινωσκόμενοι, ως αποθνήσκοντες και ιδού ζώμεν, ως παιδευόμενοι και μη θανατούμενοι, ως λυπούμενοι αεί δε χαίροντες, ως πτωχοί πολλούς δε πλουτίζοντες, ως μηδέν έχοντες και πάντα κατέχοντες.

Απόδοση

Συνεργάτες του Θεού καθώς είμαστε, σας παρακαλούμε να μην αφήσετε να πάει χαμένη η χάρη του Θεού που δεχτήκατε, γιατί η Γραφή λέει: Στον καιρό της χάρης σε άκουσα, και την ημέρα της σωτηρίας σε βοήθησα. Να, τώρα είναι ο καιρός της χάρης, τώρα είναι η ημέρα της σωτηρίας. Κανένα πρόσκομμα δε φέρνουμε σε κανένα, για να μη δυσφημηθεί, το έργο μας. Αντίθετα, με κάθε τρόπο συστήνουμε τον εαυτό μας σαν υπηρέτες του Θεού: με τη μεγάλη υπομονή μας, με τις θλίψεις, με τις δυσχέρειες, τις στενοχώριες, τις κακοποιήσεις, τις φυλακίσεις, τις εξεγέρσεις εναντίον μας, τις ταλαιπωρίες, τις αγρυπνίες, την πείνα. Συστήνουμε τους εαυτούς μας με την εντιμότητα, τη γνώση της αλήθειας, την ανεκτικότητα, την καλοσύνη, τη φώτιση του Αγίου Πνεύματος, την ανυπόκριτη αγάπη, το κήρυγμα για την αλήθεια, τη δύναμη του Θεού, με τα όπλα της σωτηρίας τα επιθετικά και τα αμυντικά, δοκιμάζοντας δόξα και ατίμωση, δυσφήμηση και έπαινο∙ μας θεωρούν λαοπλάνους, και όμως λέμε την αλήθεια∙ μας αγνοούν κι όμως γινόμαστε γνωστοι∙ φτάνουμε στο θάνατο, και να που ζούμε∙ μας βασανίζουν, αλλά δεν πεθαίνουμε∙ μας προξενούν στενοχώριες κι όμως πάντοτε χαιρόμαστε∙ είμαστε φτωχοί, κάνουμε όμως πολλούς να πλουτίσουν∙ δεν έχουμε τίποτε και κατέχουμε τα πάντα.

ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ 

ΙΣΤ΄ Ματθαίου: Ματθ. κε΄ 14-30

Είπεν ο Κύριος την παραβολήν ταύτην· άνθρωπος τις αποδημών εκάλεσε τους ιδίους δούλους και παρέδωκεν αυτοίς τα υπάρχοντα αυτού, και ω μεν έδωκε πέντε τάλαντα, ω δε δύο, ω δε εν, εκάστω κατά την ίδια δύναμιν, και απεδήμησεν ευθέως. Πορευθείς δε ο τα πέντε τάλαντα λαβών ειργάσατο εν αυτοίς και εποίησεν άλλα πέντε τάλαντα. Ωσαύτως και ο τα δυο εκέρδησε και αυτός άλλα δυο. Ο δε το εν λαβών απελθών ώρυξεν εν τη γη και απέκρυψε το αργύριον του κυρίου αυτού. Μετα δε χρόνον πολύν έρχεται ο κύριος των δούλων εκείνων και συναίρει μετ΄αυτών λόγον. Και προσελθών ο τα πέντε τάλαντα λαβών προσήνεγκεν άλλα πέντε τάλαντα λέγων. Κύριε , πέντε τάλαντα μοι παρέδωκας· ιδε άλλα πέντε τάλαντα εκέρδησα επ ΄ αυτοίς. Εφη αυτώ ο κύριος αυτού ·ευ, δούλε αγαθέ και πιστέ·επι ολίγα ης πιστός , επι πολλών σε καταστήσω ·είσελθε εις την χαράν του Κυρίου σου. Προσελθών δε και ο τα δυο τάλαντα λαβών είπε· Κυριε, δυο τάλαντα μοι παρέδωκας ·ιδε άλλα δυο τάλαντα εκέρδησα επ΄αυτοίς. Έφη αυτώ ο κύριος αυτού ·ευ δούλε αγαθέ και πιστε! Επι ολίγα ης πιστός , επί πολλών σε καταστήσω·είσελθε εις την χαράν του Κυρίου σου. Προσελθων δε και ο το τάλαντον ειληφώς είπε·κύριε , έγνων σε ότι σκληρός ει άνθρωπος, θερίζων όπου ούκ έσπειρας και συνάγων όθεν ου διεσκόρπισας·και φοβηθείς απελθών έκρυψα το τάλαντον σου εν τη γη·ίδε έχεις το σον .αποκριθείς δε ο Κύριος αυτού είπεν αυτώ·πονηρέ δούλε και οκνηρέ!ήδεις ότι θερίζω όπου ουκ έσπειρα και συνάγω όθεν ου διεσκόρπισα !έδει ουν σε βαλείν το αργύριον μου τοις τραπεζίταις , και ελθών εγώ εκομισάμην αν το εμόν συν τόκω. Άρατε ουν απ αυτού το τάλαντον και δότε τω έχοντι τα δέκα τάλαντα. Τω γαρ έχοντι παντί δοθήσεται και περισσευθήσεται, απο δε του μη έχοντος και ο έχει αρθήσεται απ΄αυτού. Και το αχρείον δούλον εκβάλετε εις το σκότος το εξώτερον .εκεί εσται ο κλαυθμός και ο βρυγμός των οδόντων.

Απόδοση

Η Βασιλεία του Θεού μοιάζει μ΄έναν άνθρωπο ο οποίος φεύγοντας για ταξίδι , κάλεσε τους δούλους του και τους εμπιστεύτηκε τα υπάρχοντα του. Σ΄άλλον έδωσε πέντε τάλαντα , σ΄άλλον δύο, σ΄άλλον ένα , στον καθένα ανάλογα με την ικανότητα του, κι έφυγε αμέσως ταξίδι. Αυτός που έλαβε τα πέντε τάλαντα, πήγε τα εκμεταλεύτηκε και κέρδισε άλλα πέντε. Κι εκείνος πουν έλαβε τα δυο τάλαντα κέρδισε επίσης άλλα δυο.Εκείνος όμως που έλαβε το ένα τάλαντο πήγε και έσκαψε στη γη και έκρυψε τα χρήματα του Κυρίου του .Ύστερα από ένα μεγάλο χρονικό διάστημα, γύρισε ο Κύριος εκείνων των δούλων και έκανε λογαριασμό μαζί τους. Παρουσιάστηκε τότε εκείνος που είχε λάβει τα πέντε τάλαντα και του έφερε άλλα πέντε , λέγοντας: «Κύριε εμπιστεύτηκες πέντε τάλαντα ˙ κοίτα κέρδισα με αυτά άλλα πέντε . Του είπε ο Κύριος του: εύγε , καλέ και έμπιστε δούλε ! Αποδείχτηκες αξιόπιστος σε μικρές υποθέσεις , γι αυτό θα σου εμπιστευτώ μεγαλύτερες. Έλα να γιορτάσεις μαζί μου. Παρουσιάστηκε κι ο άλλος με τα δυο τάλαντα και του είπε : « Κύριε , μου εμπιστεύτηκες δυο τάλαντα ˙ κοίτα , κέρδισα άλλα δυο». Του είπε ο Κύριος του : « εύγε , καλέ έμπιστε δούλε! Αποδείχτηκες αξιόπιστός σε μικρές υποθέσεις , γι αυτό θα σου εμπιστευτώ μεγαλύτερες . Έλα να γιορτάσεις μαζί μου». Παρουσιάστηκε κι εκείνος που είχε λάβει το ένα τάλαντο και είπε: « Κύριε , ήξερα πως είσαι σκληρός άνθρωπος .Θερίζεις εκεί όπου δεν έσπειρες και συνάζεις καρπούς εκεί που δε φύτεψες. Γι αυτό φοβήθηκα και πήγα και έκρυψα το τάλαντο σου στη γη. Να τα λεφτά σου». Και του αποκρίθηκε ο Κύριος του: «δούλε κακέ και οκνηρέ , ήξερες πως θερίζω όπου δεν έσπειρα , και συνάζω καρπούς απ όπου δεν φύτεψα! Τότε έπρεπε να βάλεις τα χρήματα μου στην τράπεζα , κι εγώ όταν θα γυρνούσα πίσω θα τα έπαιρνα με τόκο. Πάρτε του λοιπόν , το τάλαντο και δώστε το σ ΄ αυτόν που έχει τα δέκα τάλαντα. Γιατί σε καθέναν που έχει θα του δοθεί με το παραπάνω και θα ΄ χει περίσσευμα ενώ απ ΄ όποιον δεν έχει , θα του πάρουν και τα λίγα που έχει . Κι αυτόν τον άχρηστο δούλο πέταξε τον έξω στο σκοτάδι. Εκεί θα κλαίνε , και θα τρίζουν τα δόντια του.